Post

This is your blog post. To really engage your site visitors we suggest you blog about subjects that are related to your site or business. Blogging is really great for SEO, so we recommend including keywords that relate to your services, products or industry within your posts. It’ll make it easier for people to find you on the web.

Niebo i Ziemia

Anselm Feuerbach, Gaea

 Rozdział 1: I Bóg oddzielił niebo i ziemię, morze i ląd

Rozdział 2

   Niespokojne szeleszczenie liści zbudziło Dąb z poobiedniej drzemki. Zwrócił oczy ku jasnemu niebu i zamrugał kilkukrotnie. Wciąż jednak miał mroczki przed oczami, a właściwie jeden i dopiero po dłuższej chwili zastanowienia, zrozumiał, że to nie mroczek, a coś materialnego spada z nieba.

Przemyślenia o rzeźbie

Grupa Laokoona, autor nieznany

Na Cyprze żył niegdyś król Pigmalion, który nie dbał o kobiety – opowiada Hezjod. Pigmalion z zamiłowania był rzeźbiarzem i spędzał wolny czas ćwicząc się w tym rzemiośle. Pewnego razu udało mu się wykonać rzeźbę kobiety doskonałej pod każdym względem. Zakochał się w tej perfekcji i obcałowywał martwy marmur modląc się, by Afrodyta dała mu właśnie taką żonę.

To miasto jest stworzone dla rowerów

Kiedy wyjdzie się z głównego dworca kolejowego w Kopenhadze na Ingerslevsgade, ulicę nazwaną na cześć Hansa Petera Ingersleva, duńskiego ministra, wzrok pada od na ludzi kręcących się kilkaset metrów nad ziemią, a jeszcze przedtem uszy przechodzi dreszcz od unoszącego się w powietrzu pisku. Park Tivoli krzyczy, piszczy, śmieje się cały dzień. Wieczorem natomiast huczy fajerwerkami. Chyba nigdy nie można przejść spokojnie wzdłuż wysokich murów ogrodu.

 Spacerowanie Ingerslevsgade nie należy do atrakcji turystycznych. Z prawej strony szare budynki i magazyny, jeden hotel (przez okna piwnicy można dostrzec basen), po lewej wielopasmowe szyny kolejowe. Ale gdy się już zostawi za sobą tę konieczną przypadłość miasta, przejdzie się ruchliwe ulice i minie galerię handlową przy której wije się rowerowa autostrada, powita turystę nowoczesna i spokojna dzielnica  Islands Brygge, tejże nazwy poza Duńczykiem poprawnie nie wymówi nikt. Bloki na wyspie są różnorodne i wyjątkowe, ułożone jakby na architektonicznej wystawie pomysłów. A przy tym tak podobne do siebie i skomponowane, jakby myślał nad nim jeden, stateczny demiurg. 

Walka o humanizm

Szkoła Ateńska, Rafael Santi

Trwającego kryzysu edukacji nie rozwiązują kolejne reformy, a głównym frontem obronnym stało się narzekanie na współczesnego ucznia, który jest z reguły arogancki, osłonięty tarczą rodzicielskiej nadopiekuńczości, przyklejony do tabletu, komórki, komputera i innych elektronicznych urządzeń.

Kultura w rękach Robina z Sherwood

Ulysses recognises Achilles amongst the daughters of Lycomedes 1791  ~Louis Gauffier. 

Wydaje mi się czasem, że świat jest jakiś nie taki. To zapewne złudzenie. Próba zespolenia się z rzeczywistością, która jest jak post apokaliptyczna wizja z książek, które kocham. Siedzę w przeszłości i cóż, czuję się dziewczyną z innej epoki. Dopiero, gdy spotykam ludzi tak samo niewspółczesnych jak ja, czuję się w miarę swobodnie i spokojnie. Nie-samotnie. 

Miasto Odyna i Andersena

Wytrzymałam bez snu aż do wjazdu na most łączący ląd z pierwszą duńska wyspą Fyn. To był długi most, choć myślałam, że będzie większy. Nasz gospodarz, który godzinę jechał po nas na dworzec w Kolding, a teraz godzinę miał wracać swoim malutkim samochodzikiem w środku nocy, uspokoił nas, że to ten mniejszy most, a że większy zobaczymy jutro, w świetle dnia. Mogłam zatem zasnąć.

Obudziłam się, gdy wjechaliśmy do miasta. Znów uśmiechała się do mnie murowana zabudowa. Nawet te nowoczesne i oszklone budynki nie były pozbawione tradycyjnej fasady.

Nasz gospodarz nie mieszkał w nowoczesnym bloku, przy którym zaparkował. Zaprowadził nas ciemnym zaułkiem na tył starej kamienicy. Obok w podświetlonych oknach kołysały się ludzkie sylwetki. Weszliśmy z zaułka do wąskiej sieni.

Myśl

Herbert James Draper  'Day and the Dawn star'

Czy odczytał ktoś kiedyś myśl?

Najmilsze miasto na świecie

Podróż do Lubeki zdarzyła się nam całkiem przypadkowo. Niemiec-biznesmen wysadził nas na stacji autostradowej prawie 200 kilometrów przed Hamburgiem, do którego miałyśmy się dostać. Życzliwa Niemka uratowała nas od nieregulaminowego stopowania na autostradzie i zaproponowała podwózkę do Lubeki. Nie miałyśmy nic do stracenia, bo w Hamburgu i tak czekało na nas jedynie szukanie hostelu.

Lubekę nazywają miastem siedmiu wież i to była pierwsza rzecz o sympatycznie awyglądającym, spokojnym miasteczku. Nad Trawną rzeczywiście strzelało ku niebu sporo kościelnych wież. Dwie należące do katedry wydały nam się nadzwyczaj pochyłe. "Krzywe wieże z Lubeki".

Myśl

Amor i Psyche, Giuseppe Crespi

            – Miałaś kiedyś włosy koloru błękitu – rzekł głaszcząc jej lśniące włosy opuszkami zestarzałych palców.

The Crown

Nasze dzieciństwo to bajki o królach, królowych, królewnach i królewiczach. Nawet jeśli były to baśnie Andersena i braci Grimm czy Disnejowskie produkcje, w których księżniczki powiodły nasze dziewczęce myśli ku nieistniejącym ideałom piękności.

Milczeć w słowach

The Confrontation, Mateusz Janik

          Nie pragnąłem być idealny i bez nagany. Nie chciałem być pozbawiony wad. Bogu nie wierzyłem. Nie ufałem ludziom ani psom. Nie obdarzyłem zaufaniem jabłoni w ogrodzie i nawet ćwierkający w oknie ptak napawał mnie przerażeniem.

Coś, o czym chciałam ci powiedzieć

Proza Munro zasłużyła sobie na Nobla psychologicznymi obrazami w trywialnych historiach poruszających codzienne, ważne problemy. W Coś o czym chciałam ci powiedzieć pisze głównie o kobietach, młodych, starych; nastoletnich, kilkudziesięcioletnich. Rysuje ich skomplikowane relacje, próby nawiązania kontaktu, nieudane, jakby pechowe. Wyraża konflikty wewnętrzne, zdecydowanie wie jak podkreślić rozbieżności. To był cud, to była pomyłka. To było coś, o czym marzyła, ale nie to, czego chciała to kwintesencja jej treściwych, trafnych refleksji. Tym mnie urzekła, choć daleko jej do Blixen, do zapierających dech w piersiach bajkowych opowieści. Ale Munro nie chce być bajkowa, bliżej jej szarości i nostalgii, współczesnemu życiu. Pełno w niej pogubienia, strachu i niepewności. Doceniam te myśli, mówią o tym co ludzkie. A jednak pesymizm usztywnia, nie daje pola manewru, barwnej ucieczki we wzruszeniu ramion.

I Bóg oddzielił niebo i ziemię, morze i ląd.

Daniel Gran, Ceiling Fresco of the State Hall Dome

Nieobcy jest nam pierwszy atom. Punkt wszechświata, w którym skumulowała się cała wiedza i całe życie, cała, jakby to ująć, cholerna przestrzeń, o której myśleć nie sposób, bo nieskończoność przyprawia o dreszcze, chorobę psychiczną. Człowiek staje się filozofem.

Marsjanin

Matt Damon w roli Marka, kadr z filmu Marsjanin

Zazwyczaj stronię od zdradzania zakończeń filmów, choć często poruszam kwestie fabularne. Inaczej nie byłoby możliwości wyrażenia swoich emocji. Muszę jednak odstąpić od reguły, ponieważ dla dobrego objaśnienia swojej refleksji powinnam zacząć tak: Oto film o tym, jak muzyka disco uratowała komuś życie.  

John Adams

Podpisanie Deklaracji Niepodległości, John Trumbull

John Adams czyli jeden z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych, o którym ci mniej zainteresowani historią mało co wiedzą. Ja z pewnością nie pamiętałam tego nazwiska, dopóki tata nie zaprosił mnie do wspólnego oglądania historycznego serialu.

Nic zwyczajnego

Wisława Szymborska i Michał Rusinek na rynku w Delft

Miałam poczucie, że coś tracę nie czytując biografii. Gdy w ręce wpadło mi „Nic zwyczajnego” M. Rusinka od razu pomyślałam, że czas przerwać ten stan rzeczy. Po pierwsze książka wydawała się lekka (nie tylko krótka ale i niewymagająca), a po drugie wyglądała na taką, która bardziej niż w surowe fakty obfituje w anegdoty.

Rok 1984

George Orwell

Nie moją rolą krytykować klasykę. A jest nią niewątpliwie Rok 1984. Być może winić mogę swój gust. Albo potrzebuję przeczytać powieść Orwella kilka razy, by zrozumieć fenomen zawartej w niej psychologii politycznej. Myślę jednak, że to kwestia mojego światopoglądu i wewnętrznej niezgody na umniejszanie jednostki.

Żniwa Zła

Okładka Żniwa Zła, źródło obrazka

Wołanie kukułki wspominam jako emocjonującą zachętę do czytania współczesnych powieści detektywistycznych. Jedwabnik nie podbił mojego serca, ale być może podkreślił tym znakomitość Wołania. Niestety Żniwa zła utwierdziły mnie w przekonaniu o fali opadającej. Oczywiście nie przeszkodziło mi to w połknięciu ich w całości.

Z profetyckiego płatu serca

The Open Sea, Frederick Judd Waugh